Ruh halimizin durumuna göre zamanı algılayışımız da değişiyor. Bazen zaman çok çabuk geçiyor gibi gelir, bazen de çok yavaş. Aslında zaman aynı hızda ilerliyor ama bunu bize farklı hissettiren o an için yaşadıklarımız. Sizin durumunuzu bilmem ama bana zaman hızlı akıyor görünmekte ve bunu uzun süredir böyle hissediyorum. Bu da beni açıkçası korkutuyor. Hayatın çok kısa olduğunun farkına uzun süre önce vardım. Her günüm dolu geçsin çabası içerisindeyim. Çoğu zaman öyle olmuyor ama...
İleride bana lazım olabilir diye düşündüğüm şeyleri şimdiden kazanmaya çalışıyorum ve sonra aklıma hayatın kısalığı geliyor. Bir an varız, bir an yokuz. Şu anı dolu dolu geçirmeye çalışan ben, belli bir andan sonra toprağa karışmış olacağım. Peki bu yaptıklarımı niye yapıyorum, ben eğer bir gün toprak olacaksam şimdi bu kadar kendimi zorlamamın manası ne? Burada tıkanıyorum, ama bu beni durdurmuyor. Dursam, hayat durur. Hayat zaten durmayacak mı, duracak. Burada insanı tetikleyen, içgüdüsel hayatta kalma dürtüsü olsa gerek. Neyse, canınızı sıktım...
